Jeroens Clan

h2>Muzikaal, slim, kwetsbaar en grappig zapcabaret vol scherpe dialogen en ironie.

Jeroens Clan is de laatste jaren bezig aan een ware zegetocht langs de theaters. Dagblad van het Noorden zag een “gedurfde show vol heisa, herrie en energie”. Theo Maassen kreeg daarbij naar eigen zeggen een slappe lach die van geen ophouden wist. Maar ondanks alle successen, loftuitingen, volle zalen, vrolijke bezoekers, juichende recensies, bossen bloemen, vrouwelijke aandacht en jaloerse mannelijke blikken heeft Jeroens Clan het zwaar. Heel. Erg. Zwaar. Bram, Jip en Matthias dragen een enorme last op hun schouders. Een JUK. Na succesvolle voorstellingen over hun verknipte vriendschap (‘Tere zieltjes’) en hun labiele liefdeslevens (‘Korte metten’), stort de Clan zich in ‘JUK’ op alles waar we onder gebukt gaan.

Bram Kroon, Matthias Tuns en Jip de Poorter zoeken daarin naar de oorzaken van al hun leed, trauma’s, tegenslagen en tekortkomingen. Naar wie kunnen de mannen, nu ze de dertig gepasseerd zijn, nog met een beschuldigend vingertje wijzen? Hun ouders? De rest van de wereld? Of toch vooral elkaar? ‘JUK’ wordt weer muzikaal, slim, kwetsbaar en bovenal supergrappig zapcabaret vol scherpe dialogen, waarbij het drietal als vanouds een geraffineerd partijtje met ironie speelt. De lach blijft gegarandeerd nog uren op je gezicht staan, want ja, ja: “Jeroens Clan mag een sensatie worden genoemd.” (De Telegraaf).

regie: Martijn Bouwman